دست خط
اليس الله بكاف عبده...؟

تاب بنفشه می دهد طره ی مشک سای تو

                                      پرده ی غنچه می درد خنده ی دلگشای تو

ای گل خوش نسیم من، بلبل خویش را مسوز

                                      کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

                                     قال و مقال عالمی می کشم از برای تو

مهر رخت سرشت من، خاک درت بهشت من

                                     عشق تو سرنبشت من، راحت من رضای تو

دلق گدای عشق را گنج بود در آستین

                                    زود به سلطنت رسد آنکه بود گدای تو

خرقه ی زهد و جام می گرچه نه در خور همند

                                    این همه نقش می زنم از جهت رضای تو

شور شراب و سوز عشق آن نفسم رود ز سر

                                   کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال تست

                                   جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

خوش چمنیست عارضت خاصه که در بهار حسن

                                   حافظ خوش کلام شد مرغ سخن سرای تو

[ ۱۳٩٠/٢/۱٢ ] [ ۱:٠۳ ‎ق.ظ ] [ مهدی ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

عبد من عبید آل محمد...
نويسندگان
موضوعات وب
 
امکانات وب